De Bandleden van Reckless Ruby

Daphne Jansen is de nieuwe aanwinst van de band die hiermee een 5-koppige band is geworden. Daphne heeft gezongen in verschillende country bands en gaat nu schitteren in onze bluesrock band. De blues is nieuw voor haar maar het Daphne vindt het een geweldige uitdaging. Daphne gaat een aantal nummers solo zingen maar zal ook Cor versterken in de nummers die Cor op het lijf geschreven zijn.

Als gitarist Frank Deden de loterij zou winnen, zou zijn huis waarschijnlijk in no time veranderen in een gitarenpakhuis. Toch wist hij ook zonder de hoofdprijs in de loop der jaren een flinke verzameling aan te leggen. De liefde voor de gitaar begon toen hij als twintiger de blues ontdekte. Na het horen van de eerste elpee van Stevie Ray was hij niet meer te stuiten. Veertig jaar en vijf bluesbands later is Frank, met inspiratiebronnen als Robben Ford en Tommy Emmanuel, nog steeds niet uitgeleerd.

De bassolo John Entwistle (The Who) in My Generation deed de 17-jarige Cees van der Maat rechtstreeks naar de etalage van de dichtstbijzijnde muziekzaak lopen. Na een jaar verlangend staren naar de bas in de etalage en zwoegen in bijbaantjes kon hij een imitatie-fender aanschaffen. Met de kleur van kots, maar met wel vier snaren en je kon er ook nog een kabel in steken. Daar ging het om. Cees speelde in vele Haarlemse bandjes, werd serieus en leerde noten lezen, maakte 12 jaar deel uit van de Amsterdamse band Prester John en voor je het weet ben je zomaar 52 jaar verder en speel je in Reckless Ruby.

Peter Bouw speelde als kleuter al stiekem op de Philicordia van zijn vader. Vanaf zijn middelbareschooltijd speelt hij in bands; sinds 2009 is Peter de vaste toetsenist van de 11-koppige Soul Machine. Daarnaast laat hij tegenwoordig in Reckless Ruby zijn Hammond lekker buiten de gebaande paden scheuren. Peter is een muzikale omnivoor die je allerlei muziekstijlen kunt voorschotelen, maar soul en blues – oud én nieuw – blijven favoriet.

Met pollepels op pannen en potten slaan: de buren van Cor Nieuwpoort hebben exact kunnen volgen hoe hij zich als drummer-in-spe ontwikkelde. Toppop ging aan; de jonge Cor spiegelde zich al roffelend aan de playbackende drummers van de vroege jaren 70. Als kind speelde hij mee in de fanfare, als puber in een dixielandorkestje en nog voor zijn achttiende verjaardag zat hij zelf te playbacken bij Eddy Ready Go. Als prof deed hij zo’n 175 optredens per jaar met de folkband Hobo Stringband en verdiende hij zijn brood als muzikant op feesten en bruiloften. Nu is het weer tijd voor lol: blues en rock spelen met vrienden.

­